Niekursko wchodzi w skład Gminy Trzcianka. Liczy obecnie 387 mieszkańców.
Pierwsze wzmianki w źródłach dotyczą młyna wodnego działającego na terenie obecnej wsi. W dniu 16.09.1609 r. Adam Czarnkowski odnawia przywilej dla młyna w Niekursku, dnia 06.10.1609 wydaje przywilej dla dóbr w Niekursku.
Wieś założona została w 1618 r. z dóbr w Białej . Na listach podatkowych wieś pojawia się od 1627 r. W 1816 r. miała 215 mieszkańców, w 1864 r. żyło w niej 966 osób a w 1905 r. miała aż 1034 mieszkańców.
Stary młyn, od którego zaczęła się historia wsi czynny był aż do 1914 r. W całym okresie swej historii wieś miała 9 obsługiwanych ręcznie cegielni. Ostatnia z nich zamknięta została w 1919 r. nie mogąc sprostać konkurencji napędzanych maszynami fabryk cegieł. Największym gospodarstwem w okresie międzywojennym było gospodarstwo leśniczego Splettstoesera liczące 250 ha (pozostałość po dawnym majątku sołtysim). W 1930 r. we wsi było 5 gospodarstw z 3 i więcej końmi, 31 chłopów z 2 końmi i 27 rolników z jednym koniem. Powierzchnia wsi wynosiła 1772,6 ha, liczba mieszkańców 934 osoby. Oba wyznania były jednakowo silne i oba posiadały własne kościoły. Jeden dzwon w kościele ewangelickim służył obu wyznaniom. Istniały osobne szkoły: katolicka i ewangelicka. Parafia ewangelicka posiadała 21 ha roli i łąk.
Według pochodzącego z końca XIX w. SGKP; wieś nad Trzcianką dopływem Noteci; we wsi były dwa folwarki ( 950 morg i 769 morg). We wsi 105 domów, 962 mieszkańców ( 600 ewangelików, 357 katolików, 5 Żydów, 185 analfabetów).Kościół filialny parafii w Człopie (380 dusz w 1873 r.). Leśnictwo Nikorsk miało 1 dom, 8 mieszkańców, podlegało pod nadleśnictwo Rychlik.
W 1905 r. wieś liczyła 980 mieszkańców; Młyn Niekursko – 35 mieszkańców; leśniczówka – 8 osób. W 1925 r. gmina Niekursko obejmowała: L. Niekursko, młyn N., folwark. Razem 934 mieszkańców (470 protestantów, 464 katolików) żyjących w 141 domach.
W 1945 r. w styczniu przed wkroczeniem Armii Czerwonej 11 rodzin mieszkających we wsi uciekło aż do Szlezwiku-Holsztyna. Rosjanie zabili 9 mieszkańców wsi, 5 uprowadzili ze sobą. Duża część wsi została spalona. Kościół ewangelicki rozebrano po 1945 r.
Zabytki:
- Park dworski z połowy XIX w.
- XIX – wieczny pałacyk, który przed 1945 rokiem był rezydencją właściciela folwarku. Po wojnie mieściła się w nim Gromadzka Rada Narodowa i szkoła, a po niej ośrodek kolonijny i wczasowy
- Niedaleko pałacyku znajduje się murowany budynek, w którym mieszczą się: oddział przedszkolny oraz biblioteka. Dzieci korzystają też z katolickiej świetlicy „Caritas”, która została otwarta w 2001 r.
- kościół zbudowany w 1838 r.
- dawny cmentarz ewangelicki z pomnikowymi drzewami
- stara część cmentarza katolickiego z niemieckimi nagrobkami
Pomniki przyrody
- Szuwar Niekurski użytek ekologiczny ustanowiony w celu zachowania niewielkiego śródleśnego rozlewiska o pow. 5,18 ha w obrębie Niekursko. Niewielkie śródleśne rozlewisko, charakteryzujące się dużymi wahaniami poziomu wody, porośnięte miejscami płatami szuwaru wielkoturzycowego i fragmentami łozowiskiem. Jest to stanowisko cennej flory, między innymi wątrobowca – wgłębika pływającego oraz miejsce bytowania ptactwa wodno-błotnego i płazów
